Bouw van de dam
s' Ochtends rond 5.00 begint het dorpsleven weer, dit is even wennen voor ons. De zon laat zich weer zien en voelt al warm aan. Dit belooft een warme dag te worden. Het eerste bezoek wordt afgelegd bij de bouw van een dam in de nabijheid van Njenge. Deze dam is van cruciaal belang om het water wat in een korte periode valt in het regenseizoen vast te houden. Hiermee kan de lokale bevolking de aanplant van gewassen van water voorzien. Ze zijn nu aangewezen op een waterput op afstand en deze is hier absoluut niet geschikt voor. CFA financiert de bouw van deze dam.

Schoolbezoeken
Het bezoek aan de plaatselijk primary school (lagere school) genaamd Kazai was een belevenis. Eerst een korte introductie van de schoolleiding gekregen en daarna de reden van ons bezoek toegelicht. Hierna hebben we de klaslokalen bezocht. Opvallend hierbij is de kleding van de kinderen. Allen in dezelfde kleur en slecht een paar kinderen hebben schoenen aan. De kinderen kijken met verbazing ons aan en worden na het zien van de digitale foto's uitbundig en keer op keer stromen kinderen toe om dit te mogen zien.

De schoollokalen zijn leeg hier en daar hebben ze leermiddelen zoals schriftjes en potloden tot hun beschikking. De middelen voor de weeskinderen zoals schoolgeld en schriften e.d. worden door CFA bekostigt. Als afsluiting van ons bezoek werden we luid toegezongen. In een woord een fantastische ervaring.

Vervolgens hebben we een bezoek gebracht aan de Dotito High School. Op deze school wordt een opleiding verzorgd op het gebied van ICT. Een lokaal is ingericht met computers waar een aantal studenten de lessen volgen. Dit wordt door CFA mogelijk gemaakt en Schuuring heeft een kleine donatie gedaan om een winkeltje waar studenten, drinken en eetwaren kunnen kopen op te kunnen zetten. De opbrengsten van deze winkel komen te gunsten van de weeskinderen die op school zitten.

s' Middags hebben we een bezoek gebracht aan de Chomagora Primary School. Zingende ouders ontvangen ons bij de school. We merken dat George geëmotioneerd wordt. De moeders bezingen hem als vader van alle weeskinderen. Het blijkt al snel dat de ouders zeer betrokken worden bij de school. Bijvoorbeeld door de schoolkinderen geteelde gewassen worden door de ouders verkocht en de opbrengsten hiervan komen ten goede de weeskinderen. Ook bezoeken we de in aanbouw zijnde waterput. Daarnaast treffen we in verhouding met de voorgaande scholen orde en netheid aan. Op deze school zitten ruim 500 kinderen in de leeftijd van 6 t/m 14 jaar.

Het schoolhoofd Charlotte die ons rondleidde, is zelf het voorbeeld naar de kinderen. Open, vriendelijk en zeer betrokken met kinderen, maar ook naar de ouders. George is trots op haar. Hij ervaart veel initiatieven en ziet veel progressie op deze school. Wij zijn ook onder de indruk van de school en haar open communicatie. Tot slot worden we collectief bedankt door de kinderen voor ons bezoek en het geven van een voetbal.

George neemt ons hierna mee naar zijn tante en oma in Mount Darwin. Wat een gastvrijheid. We mogen even douchen (wat kan stromend koud water toch lekker zijn) en we krijgen een warme maaltijd voorgeschoteld. En ja, Sadsa.

Bouw van het weeshuis
Na dit bezoek zijn we richting de bouw van het weeshuis gegaan. Hier aangekomen treffen we een aantal bouwvakkers aan die op cement wachten voor de afwerking van de vloeren. Helaas geen cement en een boze George. Wij begrijpen uit de gesprekken en met namen de intonaties dat het er niet vriendelijk aan toe gaat.

Het is hier niet makkelijk om afspraken te maken en vooral na te komen. De bouw moet in januari klaar zijn om de weeskinderen te kunnen op te kunnen vangen. Het gaat om 12 weeskinderen. De bedoeling is om nog 5 van deze verblijven te bouwen. Verderop wordt er door de gemeenschap gewerkt aan de bouw van een schoolgebouw. Hier staat de bouw stil. Het is omwille van de inflatie niet makkelijk om voor de onaangesproken prijzen voort te bouwen.

George gaat vervolgens met ons op pad om een wagen en cement te regelen. De broer van George wordt ingezet met een auto die in onze ogen een gevaar op de weg is. Ja hoor, nog maar net vertrokken houdt deze wagen het voor gezien. Notabene op de plaats waar de politie staat te controleren. George weet de politie te overtuigen om toch de levering van het cement plaats te laten vinden. De broer van George heeft lak aan de politie en kan er hard om lachen.

Bereiding maaltijd
Bij terugkomst heeft Jan op traditionele wijze Sadsa bereid. Onder de rook van het vuur heeft hij zelfs de vloer gedweild. Deze unieke werkervaring hebben wij voor nieuwsgierigen vastgelegd. De vrouwen van Njenge vinden dit geweldig dat een man meehelpt en ondertussen vertellen wij hoe in Nederland de rolverdeling is. Zo zie maar weer, je kunt van elkaar leren! Wat ons iedere keer weer opvalt, is de hevige rookontwikkeling in de hut waaraan wij niet kunnen wennen en de bevolking dagelijks slaapt en eet.

s' Avonds komt het hele dorp weer bijeen bij ons kampvuur. We drinken koffie (smaakt als thee) en de bevolking drinkt een eigen brouwsel wat vergelijkbaar is met zeer sterke drank. Alcohol is ook hier een probleem. Aan het eind van de avond blijkt ook dat een ouder iemand met aanzien echt teveel gedronken heeft. Hij houdt tot diep in de nacht het hele dorp wakker door zijn geschreeuw. Niemand spreekt hem hierop aan, omdat hij een ouder persoon met aanzien is.